तूला आवडत ना म्हणून एक घरटं बांधायचं....

तूला आवडत ना म्हणून एक घरटं बांधायचं,
आपण
दोघांनीही गोळा केलेल्या गवतापासून,
तोडकं मोडकं का होईना,पण
आपला दोघांचं छानसं असं घरटं बांधायचं,
दोघानी एकाच ताटात जेवायचय, ...
मग थोडसं उपाशी राहून
पन सोबत जेवताना एकमेकांना भरवत,
मग मात्र पोटभर जेवायचं,
तूला आवडत ना म्हणून एक घरटं
बांधायचं……..
थंडीत कूडकूडताना थोडी तूला थोडी मला
असं करत एकाच चादरीत झोपतांना,
तूझ्या प्रेमाच्या उबेत मात्र,
मला संपूर्ण आयूश्य घालवायचंय
तूला आवडत ना म्हणून एक घरटं
बांधायचं……..
खूप खूप प्रेम करतांना, थोडसं तुझ्यावर
रागवायचंय,
तूझा प्रेमात प्रत्येक दिवस
नव्या उमेदिने जगायचंय
तूला आवडत ना म्हणून एक घरटं बांधायचं,
तोडकं मोडकं का होईना,पण आपल्या दोघांच छानसं असं घर
बांधायचंय……….
♥♥♥

आठवते आपली ती पहीली भेट...

आठवते आपली ती पहीली भेट
एकमेकांकडे बघण्यासही लाजलो होतो
हळूहळू नजर एकमेकांकडे वळताच
आपण जागेपणीच निजलो होतो
आठवते आपली ती पहीली
... भेटतुझं ते पावलोपावली अडखळणं
तेवढचं एक निमित्त पाहून
तुजपाशी माझं आधार देण्यासाठी वळणं
आठवते आपली ती पहीली भेट
पुन्हा भेटण्यासाठी किती आतूर झालेलो
तेव्हा म्हणालीस तुझ्या जिवनात
मी एक खास भेट म्हणून आलेलो
आठवते आपली ती पहीली भेट
मन कसं चंदना सारखं दरवळलं होतं
स्वप्नांचे कोवळे दव झेलत मनात
प्रेम कसं हिरवळलं होतं
आजही ती पहीली भेट
माझं मन गच्च धरुन आहे
जरी नसलो तुझ्या कपाळावर
तरी तुझ्या अंतरी ऊरून आहे..

प्रेमाची परिभाषा. . .

प्रेम ♥
करताना ते कळत नसत आणि केल्यावर ते उमगत
नसत...♥

उमगल तरी समजत नसत पण आपल वेड मन
आपलच ऐकत नसत...
...
प्रेमाची भावनाच खूप सुंदर असते
ती फक्त त्या दोन जीवांनाच माहित असते...♥

लोक म्हणतात काय असत प्रेमात..,
करून बघा एकदा..,
काय नसत प्रेमात...?

प्रेम हे सांगून होत नसत...,
मित्रानो ते झाल्यावरच कळत असत..♥

दोन जीवांना जोडणारा तो एक नाजूक धागा असतो...
दोन हृदयांची स्पंदने एकमेकांना ऐकवणारा एक
भाव असतो...♥

प्रेमाची परिभाषाच खूप वेगळी असते...
दोन शब्दात ती कधीच समजत नसते ....♥♥♥

सुपर प्रेम कविता. .

 

 मिठीतल्या कविता..

आयुष्याची सुरेल स्वप्न..

तो: काय ग...
आज रडलीस वाटत?

कोणाशी तरी भांडलीस वाटत?

ती: तुला कस कळाल?

तो: हो कि नाही ते सांग...

ती: हो रे....
पण तुला कस कळाल?...
सांग ना...

तो: कळाल कस तरी...

 

ती: सांग ना ...
कस कळत रे तुला,
माझे डोळे पाणावलेले ते?...
कस कळत रे तुला,
आज मी खूप हसली ते?...
कस कळत रे तुला,
आज मी कोणाशी तरी भांडली ते?...
अन कस कळत रे तुला,
आज मी खूप खूप रडली ते?....
कस कळत रे तुला माझ मन?...
कशी कळते रे तुला,
तुझी येणारी ती आठवण?...
कस कळत रे तुला,
आज मी आहे खूप उदास?...
अन कस कळत रे तुला ,
माझ्याकडे आहे आज ,
तुला सांगायला काही तरी खास?...
सांग ना...
मला भेटताच,
कस ओळखतोस रे तू हे सगळ?...
सांग ना...
कस कळत रे तुला, माझ्या मनातल सगळ?...

तो: आग वेडे...
मला नाही तर कोणाला कळणार....
तुझ हे कोवळ मन,
माझ्याशिवाय कोण जाणणार...
प्रेम करतो न ग मी तुझ्यावर,
मग तुझ्या ह्या मनाला,
मी नाही तर कोण सांभाळणार...
सांग ना...
कोण सांभाळणार..
हे ऐकून ती हस्ते,
अलगद त्याच्या मिठीत जाते...
प्रेमाचे ते गोड शब्द बोलते...
अन आयुष्याची सुरेल स्वप्न रंगवत सुटते...
आयुष्याची सुरेल स्वप्न..
ती रंगवत सुटते...

तुझ्या टपोऱ्या डोळ्यात माझे इवलेसे गाव. .

स्वप्नातली तू परी

स्वप्नातली तू परी
अलवारशी बासरी
तुझ्यात सप्तसूर माझे
झुरे निशा बावरी

सये निशा अशी दिवाणी
मिठीत स्वप्न जागतो मी
मधाळ वेळ मिलनाची
मधाळ चंद्र चोर तो मी
अधरे जुळली या मिठीत मावली
स्वप्नातली तू परी...

गुलाबी स्वप्न कोवळेसे
गुलाबी रंग या कळीचे
अधीर श्वास शोधता हे
गुलाबी गंध ओळखीचे
फुलला हलवा हा गुलाब अंतरी
स्वप्नातली तू परी...

तुझेच स्वप्न पाहतांना
तुला तुलाच शोधताना
प्रिये तुझाच भास आहे
कवेत रात्र ओढताना
बघ ना वळूनी चांदणीही लाजली
स्वप्नातली तू परी...

 

 

माझ्या मोबाइलवर...

माझ्या मोबाइलवर तुझी रिंगटोन ऐकली..की
मी धावत पळत येतो...
तुझा फोन आला ह्या नादात
तुझा फोन रिसीव करायला विसरुन जातो.....

फोन उचलल्या वर तुझ ते "हॅलो" एकुन
माझ्या काना मध्ये मध घोळतो..
आणि त्या नादात
तुला "हॅलो" बोलायचं विसरुन जातो..

फोनेवर बोलताना मधेच तुझे गोड हसणे...
बालिशपणा त्यात उसळत असतो..
त्यात मी वाहुन जातो.
मला काय बोलायचं हेच मी विसरुन जातो..

तुझ्याशी बोलताना मनात एक उमेद येते..
दु:खी असलेले माझे मन ही मग,
तुझ्या बरोबर हसायला लागते
काही क्षण का होईना,
माझ दु:ख सुद्धा मी विसरुन जातो..

माझ्या अशा विसरण्याने..
तुझे ते लटके रागावणे..:
अस्स नाही हा करायचे हा
असे तुझे ते लाडिक बोलणे..
आणि मग रागावुन तुझं फोन ठेवण्..

तुझ्या अशा वागण्याने मी पार विरून जातो..
आणि तु फोन ठेवला तरी..
मी मात्र फोन ठेवायचा विसरुन जातो..

कधीच हिम्मत करतोय

माझिया प्रियाला प्रीत कळेना...!!

घेवून येशी कोवळे ऋतु सुगंधी सात हे...
नवीन भाषा कोणती नजर काही बोलते...
साऱ्या सरी या, माझ्याचपाशी चिंब तू होईना...
माझिया प्रियाला प्रीत कळेना...
नवीन तारे चंद्र नवा हा.,

नवीन आहे ऋतु हवासा,
अनोळखी हा बहर घेऊन, पुन्हा पुन्हा भेटना...
माझिया प्रियाला प्रीत कळेना...!!

 

 

तुझ्याकडून शिकावं लागेलं...

तुझ्याकडे प्रेमाची
शिकवणी लावावी लागेलं
डोळ्यांनी कसं बोलावं
हे शिकावं लागेलं
जाळ कसं विणतेस

हे बघावं लागेलं
कटाक्षान कसं फसवाव
ते शिकावं लागेलं
प्रश्न हा आहे प्रिये
माझे डोळे बोलके नाहीत
तुझ्याइतके सुंदर
न जादूभरे नाहीत
तूच घे प्रिये
माझ्या मनाचा ठावं
दिसेल तुला हृदयात
तुझ्या प्रेमाचा गावं
मग तूच म्हणशील
इतकं कसं प्रेम करतोस
प्रेम कसं करावं
तुझ्याकडून शिकावं लागेलं...

ज्यांना आम्ही मित्र मानतो...

बोलायच खुप असत मला
पण बोलणं मात्र जमत नाही.......

दुखवल जात आम्हाला
दुखवता आम्हाला येत नाही.....
...

खोट खोट हसता हसता

रडता मात्र येत नाही............

दुःखात सुख अस समजता

दुःख ही फिरकत नाही...........

बरोबर बरेच असतात

पण एकटेपणा काही सोडत नाही........

चार शब्द सांगतो

पण कोणी ऐकतच नाही............

ज्यांना आम्ही मित्र मानतो

मित्र ते आम्हाला समजतच नाहीत...

♥→→♥←←♥

तिला वाटतं.......... ..

तिला वाटतं.......... ..
तिला वाटतं दरवेळी मीच चुकतो
कारण बोलताना कदाचित मीच
तिला hurt करून जातो
एवढ्याश्या नाकावर येतो केवढाला राग
... नि तिचा चेहरा पडतो !
आणि माझ्या मनात मोठ्ठा ढग
गडगडतो !!
पुढचं काय ठरलेलेच असतं
चार दिवस अबोला, नंतर आपणच जाऊन
गोड बोला!!!
चूक तिची असो व माझी sorry मात्र
मीच म्हणायचं !!!!

मी...

दीवसा स्‍वप्‍ने बघतो मी,
दीवसा स्‍वप्‍ने बघतो मी,
दीवसा स्‍वप्‍ने बघतो मी,
आणि रात्री जागत असतो मी.
ती येणार तीला भेट काय द्यावी.
... या विचाराने तिचावरच

कविता करत बसतो मी.

उगाच काहीही लिहीत असतो मी,

मित्रांनी पाहील्‍यावर त्‍यांचा

करमनुकीचा विषय बनतो मी.

एकटाच तिच्‍या विचारात

बरबडत बसतो मी,

आणि स्‍वतहुन जगात

वेडा ठरत असतो मी.

ती ज्‍या ठीकाणी मला सोडुन गेली.

त्‍याच ठीकाणी जाऊन

बसतो मी,

ती गेलेल्‍या रस्‍त्‍याकडे

एकटकिने पाहत असतो मी.

मला माहीती हे ती येणार नाही.

तरीही तीचीच वाट बघतो मी,

संध्‍याकाळ झाल्‍यावर

मन तीथेच सोडुन घरी परतत असतो मी.

रोज रात्री देवाजवळ तीला

भेटण्‍याची प्रार्थना करत असतो मी,

आणि सकाळ झाल्‍यावर

त्‍या जागेवर जाऊन वेड्यासारखा

पुन्‍हा तीचीच वाट बघत असतो मी.

तुझ्यासाठी काय पण...

एकदा तरी मनापासून विचारायला पाहिजे होतस,
माझ्याशी मैत्री का केलीस म्हणून?
मी उत्तर दिला असता,
माझ्या जीवनात नवीन व्यक्तीचा प्रवेश व्हावा म्हणून...
तुझ्यासाठी काय पण...
...
एकदा तरी मनापासून विचारायला पाहिजे होतस,
माझ्या सोबत इतका मोकळा का राहतोस?
मी उत्तर दिला असतं,
मला दुसरा जवळची मैत्रीण अशी कोणी नाही म्हणून...
तुझ्यासाठी काय पण...

एकदा तरी मनापासून विचारायला पाहिजे होतस,
मी रागावले तर माझी समजूत का नाही काढत पटकन?
मी उत्तर दिला असतं,
मला हक्काचं असा रागावणारी तूच एक होतीस...
तुझ्यासाठी काय पण...

एकदा तरी मनापासून विचारायला पाहिजे होतस,
माझ्यात तू इतका का सामील होतोस?
मी उत्तर दिला असतं,
तुझा सुख तेच माझा सुख असतं म्हणून...
तुझ्यासाठी काय पण...


एकदा तरी मनापासून विचारायला पाहिजे होतस,
तू माझ्यासाठी इतका सारं का करतोस?
मी उत्तर दिला असतं,
मी तुझ्याशी मैत्री केलीये अन,
तुझ्या मैत्रीसाठी काय प

तीचं माझं नातं...

तीचं माझं नातं अस असावं
कोवल्या उन्हात जसं सोनेरी फुल फुलावं
वाटत तीन जवळ बसावं
स्वत:शीच गालात हळुच हसावं
जमलंच तर् एखाद गाण म्हणावं
किंवा नुस्तच मुक्याने बोलत रहावं

तिच माझ नात अस असावं….
वाटत तीला जवळ घ्यावं
नुस्तच तीच्याकडे बघत रहावं
मिठीत तीच्या हरवुन जावं
हळुच तीच्या ओठातल अम्रूत प्यावं

तिचं माझ नातं असं असावं…
माझं सुख तीला सांगावं
दुख्ख तीचं जाणून घ्यावं
हळुच तीच्या कुशीत शिरावं
मोठं होउन सांत्वन करावं

तिचं माझं नातं असं असावं…

मन् वेडं प्रत्येकाच असतं.....

मन् वेडं प्रत्येकाच असतं.....

मन वेडं,

प्रत्येकाच असतं

कुणाच कमी,

कुणाच जास्त असत..

मन वेडं...

कधी ना कधी

नक्की फ़सतं

कुणाच रडत बसतं

कुणाच उगाचच् हसतं

मन वेडं...

हे खुप नशीबवान असतं

आपल्याच नकळत हे

तिच्यासोबत असतं

मन वेडं...

हे पाखरां सारख असतं

ते पंखाने उडत असतात

हे मात्र

पंखाविना उडत असतं

मन वेडं...

हे कधीच आपलं नसत

ते फ़क्त तिचच असत

कधी हरवल तर्

तिच्या सावली मागे सापडतं....

मन् वेडं

प्रत्येकाच असतं

कुणाच कमी

कुणाच जास्त असत.. ..

आपल्याला हि कोणी तरी मिळत...

कळतच नाही कधी मनाशी मन जुळत ,
पाहता पाहता प्रेमाच फुल खुलत,
येताच कोणी आयुष्यात,
आयुष्य वेगळ्याच वळणावर वळत,
अन आयुष्यभर साथ देण्यासाठी,
... आपल्याला हि कोणी तरी मिळत...
आपल्याला हि कोणी तरी मिळत...

ह्रषिकेश व्हटकर... @>`~~

"चाहूलं...!"

मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...
जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं...
रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ...
गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं...
... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ...
मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ...
रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ...
स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं...
टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ...
गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल...
दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
.........महेंद्र

असं प्रेम करावं..

थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव
कुठे भेटायला बोलवावं, पण आपण मात्र उशिरा जावं..
मग आपणच जाऊन Sorry म्हणावं, असं प्रेम कराव
वर वर तिच्या भोळसट पनाची, खूप चेष्टा करावी,

... पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं, असं प्रेम कराव
प्रेम ही एक सुंदर भावना, हे ज़रूर जाणावं,
पुन्हा त्या बरोबर येणार्‍या वेदनांना ही सामोरं जावं..
असं प्रेम करावं..