एक नितांत सुंदर प्रेम कहाणीउल्हास हरी जोशी

उल्हास हरी जोशी
रोज सकाळी बरोबर आठ वाजता मि. जॉन माझ्या स्टोअरमधे येतात. ते न चुकता रोज गुलाबाची ताजी फुले वीकत घेतात. तसेच माझ्या स्टोअरमधे मीळणारे काही मोजकेच पण ताजे खाद्य पदार्थ वीकत घेतात. बरोबर साडे आठ वाजता स्टोअरमधुन बाहेर पडतात. गेली पांच वर्षे त्यांचा हा उपक्रम चालु आहे. उन असो, पाऊस असो, वारा असो, थंडी असो, बर्फ असो, त्यांच्या या प्रोग्रॅम मधे खंड पडलेला नाही. मधे त्यांची तब्येत बरी नव्हती तरी सुध्धा ते नीयमीतपणे येत होते. ते रोज गुलाबाची फुले घेतात म्हणजे नक्कीच आपल्या बायकोसाठी घेत असणार! त्यांचे त्यांच्या बायकोवर फारच प्रेम दीसते!
एक दीवशी जरा मोकळा वेळ होता तेव्हा मी जॉन साहेबांशी संवाद साधायचा प्रयत्न केला. तसे ते फार मीतभाषी. कधी कोणाशी फारसे बोलत नाहीत. पण त्यांचा मुड पण जरा वेगळा दीसत होता.
“ फुले कोणासाठी? बायकोसाठी वाटत!” मी प्रश्न केला
... “ बायको?” जॉनसाहेब क्षणभर गोंधळले व म्हणाले, “ नाही! मी अनमॅरीड आहे!”
“मघ ही फुले?” मी विचारले
“ ती माझ्या मैत्रिणीसाठी!” जॉनसाहेब उत्तरले.
“मैत्रीण?” मी जरा खोचकसारखे विचारले.
“ शाळेमधे असताना आमचे प्रेम प्रकरण होते. पण त्याला बरीच वर्षे झाली. मग तिचे लग्न झाले आणि मी अनमॅरीड राहिलो.” सहज सांगावे तसे जॉनसाहबांनी सांगीतले.
“तुमची मैत्रीण इथेच असते कां?” मी विचारले
“हो इथेच असते, हॉस्पीटलमधे!” जॉनसाहेब म्हणाले.
“हॉस्पीटलमधे?” मी म्हणालो.
“होय! गेली दहा वर्षे ती हॉस्पीटलमधे आहे. कार ऍक्सीडेन्टमधे तिचा नवरा गेला. तिच्या डोक्याला जबरदस्त मार लागला. त्यामुळे ती स्मृती हरवुन बसली आहे. कोणाला ओळखत सुध्धा नाही. मी रोज सकाळी बरोबर नऊ वाजता तिच्याबरोबर ब्रेकफास्ट घेतो.” जॉनसाहेब म्हणाले
“ पण ती तुम्हाला तरी ओळखते कां?” मी जॉनसाहेबांना विचारले
“बहुतकरुन नसावी!” जॉनसाहेब म्हणाले. “तिला एव्हडेच ठाऊक आहे की रोज सकाळी नऊ वाजता कोणीतरी एक माणुस तिच्याबरोबर ब्रेकफास्ट घ्यायला येतो. याची तिला येव्हडी सवय झाली आहे की जर एखाद्या दीवशी मी गेलो नाही तर ती दीवसभर उपाशी बसते.”
जॉनसाहेबांच्या सामानाची पीशवी त्यांच्या हातात देताना मी त्यांना विचारले, “ पण तिचे तुमच्यावर प्रेम आहे कां?”
“ठाऊक नाही!” सामानाची पीशवी उचलताना जॉन साहेब म्हणाले, “पण माझे तिच्यावर प्रेम आहे ना!”

वयाच्या सत्तरीत सुध्धा आपल्या प्रेयसीवर निरपेक्षपणे प्रेम करणार्याल जॉनसाहेबांना बघुन माझे डोळे भरुन आले. माझे आश्रृ आनंदाचे होते, कृतज्ञतेचे होते की आणखी कशाचे होते माझी मलाच कळले नाही..

कशासाठी ?

डोळे कशासाठी ?
तुला साठवून मिटून घेण्यासाठी ! ! !

आला भरून पाउस,
नको एकता जाउस,
... सरी कशासाठी ?
तुला बिलगून भिजुन जाण्यासाठी . . .

नाव तुजे मनातले
चान्दनेच रानाताले
शब्द कशासाठी ?
तुला आठवून भरून घेण्यासाठी

वेल मोहरून आली,
फुले अंगभर झाली
वारा कशासाठी ?
गंधवनातुन पाखरू होण्यासाठी . . .

असा तुजा भरवसा
चाँदन्याचा कवडसा
ओठ कशासाठी ?
उरी थरारून जुलून गाण्यासाठी

काल्पनिक पत्र

 

 

आयुष्यातील ८ मोल्यवान क्षण....!!!!

१)आपला पहिला पगार आपल्या आई वडिलांना देणे...!!!

२)आपल्या प्रेमाचा विचार डोळ्यात पाणी आणून करने...!!!
...
३)जुने फोटो बघून आठवणीत रमून हसणे...!!!

४)हसत खेळत आणि भावूक गप्पा मित्रासोबत मारणे...!!!

५)ज्या व्यक्तीवर आपण प्रेम करतो त्या व्यक्तीचा हात प्रेमाने हातात घेवून चालणे...!!!!

६)जे आपली मनापासून काळजी करतात त्यांच्या कडून एक प्रेमळ मिठी मिळवणे...!!!

७)आपल्या पहिल्या मुलाच्या अथवा मुलीच्या कपाळावर चुंबन घेणे जेंव्हा त्याचा जन्म होतो...!!!

८)असा क्षण जेंव्हा कोणी तरी आपल्याला मिठीत घेते आणि आपल्याला अश्रू आवरत नाही....!!!!

'मज वाटते आज....'

'मज वाटते आज....'

सांजवेळी समुद्र्किनारी
वाटते की असावी तु जवळी
गुज मनीचे सांगावे नजरेतुनी
... ... ओठांची मात्र अळीमिळी

वाटते की असावी तु जवळी
चुंबावी हळुक गाल लाली
होउनी तु गोरीमोरी
लाजुन व्हावी बिलगलेली

वाटते की मज तु हवी
या चंद्रचांदण्यासम सखे
लुकलुकणारी मोहीत चांदणी
तुच सखी ग तुच सखी

वाटते मज आज प्रिये
मंद या लाटेवरी
स्वार होउन तुजसवे
सैर व्हावी न संपणारी

- मयूरपंख.
13 डिसेंबर 2011
सायं. 6:41 वा.
(स्थळ: गणपतीपुळे )

साथ तुझी हवी आहे...

 

प्रिय सखे,

तुझ्या मनातले रंग
घराला द्यायचे आहेत
रांगोळी दारातली
... तुझ्या हाताने कोरायची आहे

वादळे आयुष्यातली
तुझ्यासवेच झेलायची आहेत
कधी कोलमडलोच तर
सावरायलाही साथ तुझी हवी आहे

मनातले शब्द न शब्द
तुलाच सांगायचे आहेत
भविष्याचे वेध
कवेत तुला घेऊनच घ्यायचे आहेत

रंगवलेली स्वप्ने
सत्यात साकारायची आहेत
फक्त मला प्रिये...
त्यासाठी,
साथ तुझी हवी आहे...

- मयूरपंख...
(आज आत्ता ताबडतोब...)

वाटत कधी..

वाटत कधी.. जगाव चांगल आयुष्य
हसाव खूप खळखळून
उडाव उंच भरारी घेऊन..
सुंदर कोवळ्या हिरवळीला

... वाटत कधी.. असाव कोणी आयुष्यात..
हातात हात धरून,
बघाव स्वप्न मिळून..

वाटत कधी.. नसावी एकटी कधी आयुष्यात..
मनातल सुख दुख वाटून,
बघाव हलका होऊन..
ओठातले हे शब्द,
ऐकावे कोणी हळूच..

वाटत कधी... भेटाव माझ आयुष्य
डोळ्यातले हे अश्रू,
पुसावे कोणी प्रेमाने हळूच..
चेहर्यावरचे खरे हास्य,
द्यावे कोणी आणून..



वाटत कधी.. बघाव निरखून हे आयुष्य..
डोळ्यात कोणाच्या प्रेम
आणि मनात समाधान साठवून..
आयुष्यात त्याच्या गरज,
माझी द्यावी त्याने पटवून..!



काळजीत त्याच्या हरवून
बघाव सोबत चालून..
बघाव स्पर्श करून..

By:- Dnyanesh Rasa

तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन...

नाते तुझे नि माझे यावे कसे जुळून?
तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन

तू नेहमी सुखांशी केला करार राणी
मी नेहमी सुखांची झालो शिकार राणी
... आहे सदैव याची जाणीव पांघरून
तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन

फिरलो किती कितीशी अज्ञात अंतराळे
जपले किती कितीसे अश्राप पावसाळे
जाते क्षणात सारे वार्‍यावरी विरून
तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन

देऊन हूल आता या ऊन सावल्यांना
जाऊ निघून राणी आपापल्या दिशांना
हृदयातले उधाण जाईल ओसरून
तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन...

नाते तुझे नि माझे यावे कसे जुळून?
तू सावली सुखांची, मी सैरभैर ऊन

पाहीले न मी तुला, तू मला न पाहिले...

पाहीले न मी तुला, तू मला न पाहिले

ना कळे, कधी कुठे, मन वेडे गुंतले

हिमवर्षावातही, कांती तव पाहूनी

तारका नभातल्या, लाजल्या मनातूनी

ओघळले हिमतुषार, गालावर थांबले

मृदुशय्या टोचते स्वप्न नवे लोचनी

पाहिलेस तू तुला आरश्यात ज्या क्षणी

रुप देखणे बघून, नयन हे सुखावले

Chitrapat : Gupchup Gupchup

Singer : Suresh Wadkar

धुंदी कळ्यांना, धुंदी फुलांना ...

धुंदी कळ्यांना, धुंदी फुलांना
शब्दरुप आले, मुक्या भावनांना

तुझ्या जीवनी नीतिची जाग आली
माळरानी या प्रीतीची बाग झाली
सुटे आज माझ्या सुखाचा उखाणा

तुझा शब्द की थेंब अमृताचा
तुझा स्पर्श की हात हा चांदण्यांचा
उगा लाजण्याचा किती हा बहाणा

चिरंजीव होई कथा मिलनाची
तृषा वाढ़ते तृप्त या लोचनांची
युगांचे मिळावे रुप या क्षणांना